วัตถุดิบในท้องถิ่นของไทย : ภูมิปัญญาแห่งรสชาติ
ประชาสัมพันธ์ข้อมูลความรู้โรงเรียนการเรือน ประจำวันพุธที่ 10 ธันวาคม 2568
หัวข้อ “วัตถุดิบในท้องถิ่นของไทย : ภูมิปัญญาแห่งรสชาติ”
Infographic มีรูปแบบภาพเสมือนจริง (Photorealistic) เพื่อนำเสนอความหลากหลายและเอกลักษณ์ของวัตถุดิบจากทั้ง 4 ภูมิภาคหลักของประเทศไทย ซึ่งสะท้อนถึงภูมิปัญญาและวัฒนธรรมการกินของแต่ละท้องถิ่น ดังนี้:
1. ภาคเหนือ (North): ความสดจากขุนเขา ส่วนบนสุดนำเสนอวัตถุดิบที่โดดเด่นของภาคเหนือ โดยเน้นความเป็นธรรมชาติและป่าเขา
มะแขว่น (Makhwaen): เครื่องเทศสำคัญที่ให้กลิ่นหอมเฉพาะตัวและรสชาติเผ็ดซ่าลิ้น
เห็ดเผาะ (Puffball Mushroom): วัตถุดิบจากป่าที่หายากและมีรสชาติเป็นเอกลักษณ์
ข้าวซอย (Khao Soi Noodles): เมนูเส้นที่เป็นสัญลักษณ์ของอาหารเหนือ สะท้อนวัฒนธรรมการกินที่ผสมผสาน
2. ภาคอีสาน (Northeast): วิถีแห่งการหมักดอง ส่วนที่สองแสดงถึงเอกลักษณ์ของภาคอีสานที่ผูกพันกับการถนอมอาหารและวัตถุดิบตามธรรมชาติ
ปลาร้า (Fermented Fish/Plara): ภูมิปัญญาการหมักดองที่สำคัญที่สุด ซึ่งเป็นหัวใจของรสชาติอูมามิในอาหารอีสาน
ข้าวเหนียว (Sticky Rice): อาหารหลักที่ขาดไม่ได้ในทุกมื้ออาหาร
ไข่มดแดง (Ant Eggs): วัตถุดิบตามฤดูกาลที่แสดงถึงการพึ่งพาและใช้วัตถุดิบจากธรรมชาติอย่างชาญฉลาด
3. ภาคกลาง (Central): ความอุดมสมบูรณ์ของลุ่มน้ำ ส่วนที่สามสื่อถึงความอุดมสมบูรณ์ของภาคกลางที่เป็น “อู่ข้าวอู่น้ำ” ของประเทศ
ปลาทูแม่กลอง (Mae Klong Mackerel): ตัวแทนของวัตถุดิบคุณภาพจากแหล่งน้ำที่อุดมสมบูรณ์
ข้าวหอมมะลิ (Jasmine Rice): ข้าวคุณภาพระดับโลกที่เป็นความภาคภูมิใจของไทย
มะกรูด (Kaffir Lime): พืชสมุนไพรในครัวเรือนที่ขาดไม่ได้ ทั้งผลและใบที่ให้กลิ่นหอมสดชื่น
4. ภาคใต้ (South): รสชาติที่เข้มข้น ส่วนล่างสุดสะท้อนถึงความจัดจ้าน ร้อนแรง และความหลากหลายของเครื่องเทศในอาหารใต้
สะตอ (Stink Bean/Sataw): ผักพื้นบ้านที่มีกลิ่นและรสชาติเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว
ขมิ้น (Turmeric): สมุนไพรที่ให้สีเหลืองสดใสและมีสรรพคุณทางยา เป็นส่วนประกอบหลักในแกงใต้หลายชนิด
กะปิ (Shrimp Paste/Kapi): เครื่องปรุงรสพื้นฐานที่ทำจากเคย สื่อถึงความผูกพันกับท้องทะเล
Infographic มีการจัดวางภาพถ่ายที่สวยงามสมจริง และใช้คำบรรยายที่กระชับ เพื่อสื่อให้ผู้ชมเข้าถึงความสัมพันธ์ระหว่างสภาพภูมิศาสตร์ วัฒนธรรม และวัตถุดิบที่ก่อให้เกิด “ภูมิปัญญาแห่งรสชาติ” ของอาหารไทยในแต่ละท้องถิ่นได้อย่างมีประสิทธิภาพ
