วัตถุดิบท้องถิ่นไทย จากภูมิปัญญาสู่มูลค่าทางธุรกิจ
ประชาสัมพันธ์ข้อมูลความรู้จากหลักสูตร ฯ สังกัดโรงเรียนการเรือน ประจำวันจันทร์ที่ 5 ตุลาคม 2569 จัดทำโดย หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการธุรกิจบริการอาหารและศิลปะการประกอบอาหาร
หัวข้อ LOCAL TO GLOBAL: เสน่ห์อาหารไทย สู่โอกาสธุรกิจสร้างสรรค์
สัปดาห์ที่ 1 | วัตถุดิบท้องถิ่นไทย จากภูมิปัญญาสู่มูลค่าทางธุรกิจ
1. วัตถุดิบท้องถิ่นคืออัตลักษณ์อาหารไทย
ภูมิอากาศ แหล่งปลูก และภูมิปัญญาของแต่ละภาคทำให้วัตถุดิบมีกลิ่น รส สี และเนื้อสัมผัสเฉพาะตัว เช่น ข้าวหอมมะลิ สมุนไพร พริกแกง และผักพื้นบ้าน ซึ่งช่วยสร้างความแตกต่างให้สินค้าได้ ตัวอย่างที่เห็นชัดคือสินค้า GI (สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์) ที่คุณภาพผูกกับแหล่งผลิต (กรมทรัพย์สินทางปัญญา)
2. เลือกวัตถุดิบตามฤดูกาลและแหล่งผลิต
ควรพิจารณา 4 ด้าน คือ คุณภาพและความสดตามช่วงเก็บเกี่ยว ต้นทุนตามฤดูกาล การออกแบบเมนูพิเศษตามฤดู และการจัดซื้อร่วมกับเกษตรกรในพื้นที่ เพื่อให้มีวัตถุดิบใช้ได้ต่อเนื่องและคุมคุณภาพได้
3. เพิ่มมูลค่าด้วยการแปรรูป
ใบเตย → เครื่องดื่ม ขนมไทย กลิ่นธรรมชาติ
ขมิ้นชัน → เครื่องแกง เครื่องดื่ม สีธรรมชาติ
ข้าวไทย → ขนมจากแป้งข้าว ข้าวพร้อมทาน อาหารแปรรูป
มะพร้าว → ขนมไทย เครื่องดื่ม ผลิตภัณฑ์กะทิ
หัวใจคือรสชาติ ความปลอดภัย อายุการเก็บ ต้นทุน และความต้องการของลูกค้า
4. ห่วงโซ่คุณค่า: จากเกษตรกรสู่ผู้บริโภค
ต้นน้ำ เกษตรกรปลูกและคัดคุณภาพวัตถุดิบ → กลางน้ำ ผู้ประกอบการพัฒนาสูตร แปรรูป และออกแบบบรรจุภัณฑ์ → ปลายน้ำ ตลาดสื่อสารคุณค่าและสร้างประสบการณ์ให้ผู้บริโภค
แหล่งอ้างอิง: โครงการ One Family One Soft Power (OFOS)

