“ผักติ้ว” ซากุระแห่งที่ราบสูง
ประชาสัมพันธ์ข้อมูลความรู้โรงเรียนการเรือน ประจำวันที่ 22 เมษายน 2569 หัวข้อ “ผักติ้ว” ซากุระแห่งที่ราบสูง ผักติ้ว เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก พบมากในป่าเบญจพรรณของภาคอีสาน โดยเฉพาะตามภูเขาและพื้นที่ป่าโปร่ง มี 2 สายพันธุ์ คือ ดอกสีขาว กับดอกสีชมพู ดูคล้ายซากุระที่กำลังเบ่งบาน ซึ่งพันธุ์ดอกสีชมพูจะมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ใบจะมีขนนุ่มๆ และขมกว่าชนิดดอกสีขาวเล็กน้อย เรือนยอดมักเป็นพุ่มกลม เปลือกต้นมีสีน้ำตาลอมเทา เมื่อแก่จะแตกเป็นสะเก็ดร่องๆ ถ้ามีแผลจะมียางสีเหลืองปนแดง ใบเป็นรูปไข่กลับรีๆ ยาวประมาณ 3-12 เซนติเมตร ผักติ้ว เป็นผักพื้นบ้านของชาวอีสาน โดยนิยมเก็บยอดอ่อนและใบอ่อนมาใช้เป็นผักแกล้มกับเมนูต่างๆ ได้แก่ ลาบ ก้อย น้ำตก แจ่ว และเมนูน้ำพริก นอกจากนี้การใส่ผักติ้วที่มีรสเปรี้ยวอมฟาดลงในแกง โดยเฉพาะแกงเห็ด แกงหน่อไม้ หรือต้มส้ม จะช่วยเพิ่มรสชาติและกลิ่นหอมที่เป็นเอกลักษณ์
