“ซาลาเปา” ย้อนรอยตำนานก้อนแป้งนุ่มฟูขวัญใจคนทั่วโลก
ประชาสัมพันธ์ข้อมูลความรู้จากหลักสูตรฯ สังกัดโรงเรียนการเรือน ประจำวันจันทร์ที่ 29 มิถุนายน 2569
จัดทำโดย หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการประกอบอาหารและการบริการ ศูนย์การศึกษา ลำปาง
หัวข้อ
“ซาลาเปา” ย้อนรอยตำนานก้อนแป้งนุ่มฟูขวัญใจคนทั่วโลก
ก้อนแป้งกลมๆ นุ่มๆ ที่เราเรียกติดปากว่า “ซาลาเปา” นั้น ในภาษาจีนจะเรียกว่า เปาจึ (包子) หรือเรียกสั้นๆ ว่า เปา (包)
เสน่ห์ของซาลาเปา คือการนำแป้งมาปั้นเป็นลูก สอดไส้สารพัดสิ่งตามใจชอบ ไม่ว่าจะเป็นเนื้อสัตว์คาวๆ หรือผักจุกๆ แล้วนำไปหมักจนฟู ก่อนจะส่งเข้าซึ้ง “นึ่ง” จนร้อนฉุย (แต่แอบกระซิบว่า ยุคนี้มีเวอร์ชันเอาไป “ทอด” จนกรอบนอกนุ่มในให้ฟินเพิ่มขึ้นด้วยนะ)
เกร็ดน่ารู้: ถ้าวันไหนซาลาเปาเกิดเหงา ไม่มีไส้ขึ้นมา… ในวัฒนธรรมจีนจะเปลี่ยนชื่อเรียกมันว่า “หมั่นโถว”
เรื่องของ “ไซส์” ที่คนจีนเขาแบ่งแยกชัดเจน ถ้าคุณไปเยือนประเทศจีน คุณจะพบว่าเปาจึถูกแบ่งออกเป็น 2 แก๊งใหญ่ๆ ตามขนาดและการใช้ชีวิต ดังนี้
• ต้าเปา (大包) – “พี่บิ๊กเปาใหญ่”: ไซส์บิ๊กเบิ้มขนาดประมาณ 10 เซนติเมตร เน้นลูกเดียวอิ่ม ทรงพลัง นิยมซื้อหิ้วกลับไปล้อมวงกินกันที่บ้าน
• เสี่ยวเปา (小包) – “น้องเปาน้อย”: ขนาดพอดีคำประมาณ 5 เซนติเมตร นิยมสั่งมานั่งคีบกินร้อนๆ ชิลๆ กันที่ร้านอาหาร
แหล่งที่มา : www.PIM.in.th
แหล่งที่มา : ครัวบ้านพิม – ซาลาเปาทรงเครื่อง
แหล่งที่มา : ซาลาเปา – วิกิพีเดีย
